یک عمر ...

یک عمر به کودکی به استاد شدیم

یک عمر زاستادی خود شاد شدیم

افسوس ندانیم که ما را چه رسید

از خاک بر آمدیم و بر باد شدیم

خیام

یک نفس ...

از منزل کفر تا به دین یک قدم است

وز عالم شک تا یقین یک نفس است

این یک نفس عزیز را خوش میدار

کز حاصل عمر ما همین یک نفس است

خیام

تا کی؟...

تا کي غم آن خورم که دارم يا نه 

وين عمر به خوشدلي گذارم يا نه

پرکن قدح باده که معلومم نيست

کاين دم که فرو برم برآرم يا نه

خیام

آن کس کــــه زمین و چــــــرخ افلاک نهاد

بـــس داغ کـــــه او بـــــر دل غمناک نهاد

بسیار لب چــــــو لعل و زلفین چو مشک

در طبــــل زمیــــــــن و حقــــه خاک نهاد

خیام نیشابوری