مـــاجـــرای اشــــک ...
تــابــد فــروغ مــهـــر و مــه از قــطــره هـــای اشــــک بــــــاران صــبـــحــگـــــــاه نـــدارد صــفـــای اشـــــــک گــوهــر بــه تــابـنــکــی و پـکی چــو اشــــک نـیــســـت روشــنـــدلـــی کــجـاســت کــه دانـــد بــهـــای اشـــــک ؟ مــــایــیـــم و ســیـنــه ای کـه بـــــــود آشــنــای اشـــــک گــوش مــرا ز نــغـمــه ی شـــادی نـصـیــب نــــیــســـت چـــون جـویــبـــار ســاخـتـــه ام بـــا نــــــــوای اشـــــک از بــسـکـــه تـــن زآتــش حــســرت گـــداخـــتـه اســـــت
از دیــــده خــــون گــــرم فــشـانـــم بــــــجــای اشــــــک چــون طـفـل هــرزه پــوی بـه هـــر ســـوی مـی دویــــم اشــک از قـفـــای دلــــبــر و مـــن از قــفــــای اشــــــک دیــشـــب چـــراغ دیـــده من تــا سـپــــیــــده ســـوخـــــت آتـــــش افــتـــاد بــی تـــو بـــــمـاتـــم ســـــرای اشــــــک خـــواب آور اســــت زمــزمـــه جـــــویــــــبــــــارهـــــــا در خـــواب رفـتـه بـخــت مــــن ازهـــــایــهـای اشــــــک بــس کــن رهــی کــه تــاب شـنـیـــــدن نـــــیــاوریــــــــم از بــس کــه دردنــــــاک بـــود مــــــاجـــرای اشـــــــک رهــــی مــعــیـــــری
+ نوشته شده در شنبه ششم مهر ۱۳۸۷ ساعت ۱:۵۵ ق.ظ توسط N e D a
|
به خاطر آور ، که آن شب به برم